Sorrow is knowledge,
those that know the most must mourn the deepest:
the tree of knowledge is not the tree of life.
- Lord Byron




Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2011

Κοίτα πώς σπάει το γυαλί

..και παλι με αφησες να ξεχαστω.
καπου να βρω να κρατηθω
απο το τωρα να χαθω- και να φωναξω

Κριμα, θα παει, μα ας χαθει,
Δεν εχω αλλη υπομονη.
καινουρια αρχη, αρχιζω τωρα

Διχως καμιά αναστολη
θα παρω μια αλλη διαδρομη
μοναχη, παλι, θα σε αφησω.

Δεν διστασες ουτε στιγμη,
δεν αφησες νοτα να ακουστει
μηπως στο τελος θα κριθει, καθε στιγμη,
καθε πνοη, καθε ανασα που εχεις παρει...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου