Sorrow is knowledge,
those that know the most must mourn the deepest:
the tree of knowledge is not the tree of life.
- Lord Byron




Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2011

Θ.Ο.Λ.Α τα μάτια σου απόψε

Μα πως μπορω.
Πως γινεται να ζω, οταν σε αφηνω να μαδας
να μαζευεις και να χανεις την ζωντανια.
ειναι πικρο, να μην μπορω
μεσα σε σέ πια να κοιταξω- να μην μπορω να φυσω,
να δω αίμα.. αν πια κυλάει.

Θα σε προδώσω, δεν σου'χα πει. Και ο πονος παραμενει.

Ομως αν και ποναει, εκεινο δεν θα αλλαξει.
Λογια θα πεσουν να κραταει.
Ας σκισω τη σαρκα σου, εγω!
σε πονο πια- δεν κελαηδω. Εσυ πονας, εγω κοιτω

Δεν ηταν στο πλανο μου, απόψε αυτο

Με συγχωρώ; (Για σένα)

3 σχόλια:

  1. kalo tha htan na to skeftosun kai na mh to paizeis thyma

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ενωματαρχής? Να το παίζω θύμα?
    Καλό θα ήταν να εξηγηθείς και να μην απευθύνεσαι προσωπικά, αλλά στο κείμενο, ανώνυμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή