Sorrow is knowledge,
those that know the most must mourn the deepest:
the tree of knowledge is not the tree of life.
- Lord Byron




Σάββατο, 12 Μαρτίου 2011

Σα να έχεις αλλάξει...

Και πας να με ξεχασεις..
Μα δεν πειραζει!
Οσο εισαι ακομα εδω,
πως να πειραξει

Και θες να με κοιταξεις.
Αυτο θαυμαζεις- πως δεν μπορεις,
πως ειναι αργα
Πως ολα εχουν περασει.

Κοιτας για να γελασεις.
τον πονο να ξεγραψεις προσπαθεις,
μα κάθως δεις (προς) τα πισω
ολα γινονται γκριζα ευθυς

Ολα σπαζουν και γινεται το τελος της αρχης
Το τελος των σφιγμων, και πληθος ιδεων
γεμιζουν το καφασι.
Μα αυτο, ισως, πειραζει

Οσο με ξεγελας, εσενα ξεγελας
Και αυτο δεν θα αλλαξει.

(*)

2 σχόλια:

  1. Ομορφο ιστολόγιο και εξαιρετική γραφή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευχαριστώ πολύ! Καλώς με δεχτήκατε στην παρέα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή