Sorrow is knowledge,
those that know the most must mourn the deepest:
the tree of knowledge is not the tree of life.
- Lord Byron




Πέμπτη, 3 Μαρτίου 2011

Το δικό μας παραμύθι

Οσα δακρυα και αν προλαβω,
ποτε μα ποτε δεν θα σε ξεβγαλω.
δεν θα μπορεσω ισως ποτε,
να με ξεγελασω και τον ανοητο να κανω.

--Μαλλον αυτη τη φορα, ισως να μην μπορεσω να με ξεγελασω.
Ισως πλεον μεχρι εδω να μπορω. Η' απλα να μην σβηνει τοσο η φλογα,
οσο εγω παριστανω τον ικανοποιημενο, τον ευτυχισμενο και τον ανευ λυπης ηττημενο.

Οχι, οχι. Θα ημουν αχαριστος αν ελεγα οτι δεν μου εχει χαμογελασει η ζωη..
Θα ημουν άπληστος αν ελεγα οτι δεν εχω ολα οσα ειχα ποτε ζητησει.
Θα ημουν ατυχος αν σε ειχα διαγραψει.

Ετυχε και ημουν άπληστος. Ποτε δεν ημουν αχαριστος, μα καποτε ημουν ατυχος
Καλο ξημερωμα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου