Sorrow is knowledge,
those that know the most must mourn the deepest:
the tree of knowledge is not the tree of life.
- Lord Byron




Τετάρτη, 22 Δεκεμβρίου 2010

Ένας μήνας μετά..

Αλλαγες.
Παντα η ζωη μου ηταν γεματη απο αλλαγες,
αναστατωσεις, χαρες και απροσμενες εξελιξεις.
Ζω τη ζωη, καθε στιγμη που μου δινεται.
Αλλωστε, αυτο ειναι και το νοημα

Βλεπω εσενα, βλεπω εμενα, βλεπω αυτους
Κοιταω τη ζωη σαν να τρεχει απο μπροστα μου
και διαφορα ξεφρενα χρωματα μοιαζουν να περνανε.

Ακουω τους ηχους, τις μουσικες και καθε φωνη
που με φωναζει -οχι για να της πω!-
μα για να μου πει. να μου θυμισει.
να με τρομαξει, εκπλησοντας με.

Λεγαν καποιοι οτι ειναι δυσκολο να ξεχασεις.
Να αφησεις το παρελθον σου. Να θαυμασεις
Λενε οτι ειναι δυσκολο, οταν μια κούπα σπασει
να την κολλησεις και να μην φανει τιποτε..
Να μην φανει τιποτε απο τα σπασμενα σημαδια του εαυτου σου

Ισως μολις να βιωσες μια αλλαγη.
Ισως παλι αυτο να σημαινει αλλαγη: η εναλλαγη χωρις επιστροφη

Και ενας μηνας ειναι αρκετος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου