Sorrow is knowledge,
those that know the most must mourn the deepest:
the tree of knowledge is not the tree of life.
- Lord Byron




Παρασκευή, 19 Νοεμβρίου 2010

Είναι η καρδιά μου πια μισή (Καλό ταξίδι)

Μα ποσες φορες σε κλωτσησα αγγελε μου?
Ποσες φορες προσπαθησα να σ' αρνηθω?
Να σε πατησω.
Να σε διωξω χωρις να λυγισω

Και στα τραγουδια να σου θυμησω,
το πιο θαμπο αστρο ή νήσο.
Ενα ταξιδι στα τυφλα,
που μου τα βαζει τα φτερα, καθε φορα.
Χωρις ουτε ενα ανταλλαγμα

Φτηνα τα λογια: δεν μετρανε πια,
τωρα που σ' εχω αγκαλια..
Κι ειναι η ωρα πια πικρη,
τωρα που φευγεις σε νησι- παραδεισο θα το βαφτισω!
και ετσι εγω, θα ζησω.
Το ρισκο θα το προσπαθησω.

Και ισως τοτε η καρδια να μην λυγισει.
Τον ευατο μου να νικησω, στου μυαλου τη ζυγαρια.
Τα ματια μου πια, πιο ανοιχτα
και σου μιλαει η καρδια.
Πες μου, τι δακρυα ειναι αυτα...

Π.

Photobucket

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου