Sorrow is knowledge,
those that know the most must mourn the deepest:
the tree of knowledge is not the tree of life.
- Lord Byron




Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2010

Λεφτεριά και οδύνη του ποτέ

Ειναι αληθεια οτι τα παντα τελειωνουν.
Ειναι, το εζησα!
και τα καλα και τα κακα.

Και παντα μενει ή η απολυτη λυτρωση,
ή η απολυτη αισθηση του πονου και του κενου.

Ειναι αληθεια οδυνηρο να αφηνεις κατι
που ηξερες οτι παντα θα ειναι εκει.
Ειναι αληθεια οδυνηρο τα 'ειναι'
να γινονται 'ηταν' και ολα τα παλια 'θα'
να μην οριζονται πια.

Ειναι αληθεια οδυνηρο να σε αφηνουν.
Λεφτερια σε μας τα μπασταρδα!

Παρασκευή, 19 Νοεμβρίου 2010

Είναι η καρδιά μου πια μισή (Καλό ταξίδι)

Μα ποσες φορες σε κλωτσησα αγγελε μου?
Ποσες φορες προσπαθησα να σ' αρνηθω?
Να σε πατησω.
Να σε διωξω χωρις να λυγισω

Και στα τραγουδια να σου θυμησω,
το πιο θαμπο αστρο ή νήσο.
Ενα ταξιδι στα τυφλα,
που μου τα βαζει τα φτερα, καθε φορα.
Χωρις ουτε ενα ανταλλαγμα

Φτηνα τα λογια: δεν μετρανε πια,
τωρα που σ' εχω αγκαλια..
Κι ειναι η ωρα πια πικρη,
τωρα που φευγεις σε νησι- παραδεισο θα το βαφτισω!
και ετσι εγω, θα ζησω.
Το ρισκο θα το προσπαθησω.

Και ισως τοτε η καρδια να μην λυγισει.
Τον ευατο μου να νικησω, στου μυαλου τη ζυγαρια.
Τα ματια μου πια, πιο ανοιχτα
και σου μιλαει η καρδια.
Πες μου, τι δακρυα ειναι αυτα...

Π.

Photobucket

Πέμπτη, 18 Νοεμβρίου 2010

Η αρχή μιας δυσκολίας ή το δύσκολο τέλος μιας αρχής

Ειναι δυσκολο να τελειωνεις καταστασεις.

Τοσο δυσκολο που μερικες φορες δινεις ευκαιριες, πολλες ευκαιριες. Ισως πιο πολλες απο οσες θα επρεπε.. που καποτε μετανιωνεις: για την ανοχη που έδειξες, για τον πονο που δεχτηκες απλοχερα ή επειδη σκεφτηκες οτι ηταν αδικες.
Κι ομως. Κατι βαθια μεσα παντα μας φωναζει για το σωστο. Για αυτο που πρεπει. Για αυτο που ειναι λιγοτερο οδυνηρο ..ναι αλλα ο πονος; χα. Αυτος ειναι ενα αλλο κεφαλαιο. Ο πονος γεννιεται και πεθαινει. Μας αφηνει να μπουμε σε μια αλλη κατασταση, που το μονο που δεν επικρατει ειναι η λογικη. Και μονο εκει χρησιμευει (;). Γιατι βιωνουμε μια κατασταση αλλιως.. ή αλλιως, βιωνουμε μια κατασταση.
Παντα φωναζα σε αυτους που αγαπω πραγματικα να σκεφτονται με την καρδια στα θεματα της καρδιας και να βουτουν σε θεματα λογικης με ολη τη διαθεσιμη δυναμη και λογικη τους. Ηρθε η ωρα λοιπον να μου φωναξουν το αντιθετο. Οι εμπειριες, οχι αυτοι. Αυτοι ή βρισκονται καπου χαμενοι στη ζωη μου ή ειναι ακριβως διπλα μου ή απλως φυγαν. Λιγοι ειναι αυτοι που αξιζει και αξιζε να πονας, λενε. Και αυτοι δεν ειναι σιγουρα αυτοι που ειναι ακομα μαζι σου.

Αυτοι αλλωστε, δεν θα φυγουν ποτέ. Ετσι;

Τετάρτη, 3 Νοεμβρίου 2010

Επιλογές και συνέπειες

Τερμα τα κλαμματα.
Οι επιλογες ειναι επιλογες.
Ισως κατι ακομα πιο ισχυρο: ειναι επιλογες μας.

Όπως το παιδακι με τα σχισμενα, απο το παιχνιδι,
ρουχα θα σηκωθει,
ετσι οφειλουμε και εμεις οταν ο δρομος
επιλεξει να πεσει πανω μας, να το αποδεχτουμε.

Ισως παλι η τρελα που νιωθουμε τοσο αυθορμητα, και λεει:
"μα... υπηρχε ενας νομος, που οριζει οτι αυτο
δεν μπορει να γινει. Αυτο ηταν δεδομενο!"
Ε να λοιπον που αυτο δεν ισχυει και δεν θα ισχυσει ποτε.

Μια ζωη ζουμε, οχι την ιστορια μας.

Τελος,
το να μαθεις μια ημερομηνια μαζι με ενα γεγονος,
σε κανει ενα συνηθισμενο επιμελη μαθητη.
Το να επιτυχεις στο να παραγραφει το παραπανω
με ενα κατόρθωμά σου, σε κανει νικητη.
Ακομα και αν επεσε αιμα..

Καληνυχτα σας