Sorrow is knowledge,
those that know the most must mourn the deepest:
the tree of knowledge is not the tree of life.
- Lord Byron




Πέμπτη, 28 Οκτωβρίου 2010

Πανικός!

Ειναι αστειο γεγονος,
το πως σε πιανει πανικος
χλωμη και ανημπορη, οταν εισαι.

Δεν κατηγορησα ποτε,
μα ουτε και ηθελα ποτέ
τα παντα σε σενα να τα ριξω

..μα παντα μπαινει ο τρανος,
ο ηρωας που φωναζα μικρος
-τοτε που ετρεχα βουβος-
και ευθυς, σε συνεπαιρνει.

Κανε μια παυση και απλα δες.
ολες τις ομορφες χάρες,
που συνεχως γελουν και σε στηριζουν

Ισως πια τοτε να σωθεις,
στις φλεβες να κυριαρχεις
και ο ηρωας, να φυγει τοτε ξανα
για τα παλια, ..τα πισω.

Photobucket

Δευτέρα, 25 Οκτωβρίου 2010

Κιόμως, πονάει..

Έι... το τσιγαρο με καιει.
δεν ειναι πια το καλο μου χερι.
Εχει καει

Λεει.. πως μπορει η απωλεια,
να ποναει τοσο, οσο και η αυγη;
Και απορει

Τι'ναι.. τι μού κλες;
δεν μπορεις να μυριστεις,
πως κολαση μπορει να μου θυμισεις;

Έιι.. παρ'το απο δω. Καιει.
Ποναω ρε..
και καιγομαι

Photobucket

Σάββατο, 23 Οκτωβρίου 2010

..χαμένες οι λέξεις, καμμένα όλα.

Πεφτει και παλι η σκοτεινια.
Πεφτω και εγω μαζι της.
Κλεινουν τα ματια μου
και φευγει η ψυχη της

Ωραια.. ωραια τα στρωσαμε και παλι.
Σαν να μη φαινεται, αν τωρα αρχιζει η ζαλη
ή αν ειναι ωρα για τη γνωστη μας παλη

Και τρεχω στα στενα, φωναζοντας κοφτα:
Μα μη μου τρεμεις αλλο πια!
γιατι 'γω λαχταρισα δροσιά,
και οχι την πνοη σου..

- ' Άβυσσος η ψυχή της γυναίκας.. ' λενε

Πέμπτη, 21 Οκτωβρίου 2010

'You belong to me..'

Τι να ειναι αραγε γραμμενο στη μορφη σου;
Τι να νικαει τον πονο μου,
καθως μιλαω μαζι σου;

Και σε κοιτω.
Ειναι ενα ονειρο ολο αυτο,
που ζω καθε στιγμη σου.

Σαν παγος, σπαει και εμφανιζεται
η λαμπερη μορφη σου.
Και τοτε να, ουρλιαζοντας
ακουγεται η φωνη σου..

' Εδω ειμαι αγγελε, εδω!
και παρε με μαζι σου.
Το σαγαπω εμφανισε
και κρυψτο στη ζωη σου! '

..μου φωναξε ενω εφευγε,
μακρυα απ'την δίνη Σου.

Τετάρτη, 20 Οκτωβρίου 2010

Κρίμα.

Θυμος.
Θυμος και οργη..
Αυτα ειναι αυτα που ενιωσα
οταν ειδα την παρανο'ι'κη καταληξη σου.

Ειναι τρελο, μα δεν μπορω
να βρω το ιδανικο,
-αν ακομα θυμασαι τι ειναι αυτο-
οταν παλευω να σου δειξω το σωστο,
ακομα και αν δεν υπαρχω πια στο σκηνικο.

Τι εργο ειναι αυτο?
που το χειροκροτει το καθε θηλυκο,
μα δεν υπαρχει ιδεα..
Τι εργο ειναι αυτο.
που δεν εχει τοσο δα καλο,
και περιμενεις να νικησεις.

Τα συλληπητηρια μου, συντροφε!

Photobucket

Τρίτη, 19 Οκτωβρίου 2010

Πονας το ξερω, δε το λες..

Φωτια τα λογια, οταν το θες.
Πονας, το ξερω. Δεν το λες,
Και δεν με αφηνεις να σε αγκιξω..

Φοβασαι λες, μην πληγωθεις..
Μα ποσα δακρυα πρεπει να πιεις,
για να με αφησεις να σε νιωσω;

Παντα με ελεγες κακο,
οτι δεν εχω τσαγανο
να σε νικησω.

Μα εσυ αγαπη μου, για δες:
πηρες πια σβαρνα τις φωτιες
και κλαιν' αυτα που "ζουσαν" μεσα.

Πονας το ξερω, μου το λες..