Sorrow is knowledge,
those that know the most must mourn the deepest:
the tree of knowledge is not the tree of life.
- Lord Byron




Σάββατο, 28 Ιουνίου 2014

Ποιον πας να κυνηγήσεις

*Πεταει ο νους σου τωρα.
Στοχους βαζει, τρελους και τρεχει να τους πιασει

*Πως μπορεις να φανταστεις
να δεις οτι το εχεις
και πως πας να φωναξεις

Με τι μπελαδες μπλεκεις παλι,
*η ζαλη θα' ναι μεγαλη- δε θαρρεις
ο νους σου τρεχει παλι.*
Κακομοιρο μυαλο, πως σε λυπαμαι
τον κρυμμενο πονο φοβασαι παλι
και θελεις να πεταξεις
καθε βρωμια,
καθε σκουπιδι, που στον δρομο σου μπλεκει παλι

Φοβασαι μεν,
κοιταζεις δε,
δικο σου το πεταλι.-

Τρίτη, 27 Μαΐου 2014

Όταν δεν μιλάς

Μιλιά δεν βγάζεις.
υποφέρεις ή σωπαίνεις
..και αλήθεια πως τα καταφέρνεις.

στο νου, καρδιά χωρίς μυαλό δεν βάζεις
και δεν εκφράζεις
το πόσο όμορφη ψυχή δαμάζεις,
σαν να δηλιάζεις.. σαν να κυνηγάς κάτι κουτσό.

Στα χέρια μου έλα.
Λουριά δεμένα και πολύ η τρέλα.
σα να μπορούσε να δουλέψει η μανιβέλα,
με χάδια μόνο, νεύματα, το βλέμμα σου εκείνο το γνωστό..

Μα. δίχως λόγια.
Σα να κερδίζεις το χρυσό και να τ'αρπάζεις
από την κορδέλα του να το κοιτάζεις
και οι σκέψεις σου να πετάγονται ευθείς ξανά εδώ και εκεί.

Ό,τι δεν εκφράζεις σου το παίρνουν, βάζουν τα λόγια αυτοί για σένα 
αφού κηνυγούν με λύσσα μαζί με σένα κι άλλα πουλιά
ό,τι δεν λες παν' και το λένε αυτοί για σένα,
αδιάφορα. Και εκεί πάντα χάνεις για πάντα τη μιλιά
-

Δευτέρα, 3 Μαρτίου 2014

Αβίαστα

να Βγαινουν και ευχομαι να γινει
τα λογια απο το στομα σου,
καθως ξεζαλιστεις και λαχταρησεις.

Ευκολα, απλα και ομορφα
ειναι και οι λογοι απο σενα για αυτους
καθε φορα που περπαταει ο νους
γυρευει λυτρωση να παρει - μη ξεγελιεσαι, κραταει και καρτερι

ερωτας Ομορφος, σωστος καθε δευτερη
παραδεισο να φερει και νου υγιη σε καθε μορφη
Να λυτρωθεί.
καμια δυστυχια να μη βρει
μα ισορροπια

καθε φορα που ειθε να σωζεται μια ψυχη

Τρίτη, 3 Δεκεμβρίου 2013

Αναδρομή

Είναι αστείο να αφήνεις να σε αλλάξουν.
Να ράψουν, να αλλάξουν
και να απορούν μετά
Δεν είναι δύναμη να κάνεις λογίδρια.
τα ψέματα
ανάγκες
και κάποια συνήθεια
οι εικασίες κάθε ανθρώπου χωριστά.

Κάπως έτσι οι τόνοι, μοιάζουν σα καρφιά!
η αλλαγή σε σένα που κάποτε έβριζες θερμά.
"Δεν έχει ποίηση, στίχους και σταθμά"
να διάβαζες, αχ να το έκανες, έτσι
..σωστά

Μα αν κοιτάξεις, λάθη σου είναι τα θετικά.
Εγώ θα γράφω στίχους
ενώ εσύ μετράς κρυφά.


Τρίτη, 15 Οκτωβρίου 2013

Ζωή

δεν είναι ονομα συχνο, χιλιωειπωμένο.
Τί 'ναι δεν μαθαίνεται συχνά και ξαφνικα-
πολλα απαιτουνται για αυτο
και αν καταφερθουν και εκτιμηθουν σίγουρα θα
βρουν ενα δρομο.
πισω σε ζωη, τραχυ

Καθως γυρνας ματιά,
ανασα σαν παρεις οντως,
τα χερια θα λυθουν σαν ενας απομακρος κροτος.
Να ζεις δυνατα, σε ενα κιτρινο χαρτι γραμμενο
από φωνες, οικιες
και συχνα αγαπημένες..

ενος ανθρωπου που σα να 'χω ξεχασμένο.

-Κ.

Πέμπτη, 5 Σεπτεμβρίου 2013

Μυαλό.

Όποιος/ως φιλτραρει, ρουφαει και ζητα
αναρωτιεται σαν πονα
και καπου- καπου ισως ακουει και καρδια.

Όπως ζυμωνεται και πλαθεται ξανα
σαν κοκκοι απο ιστοριες
που σαν καθονται
μερικες φορες βολευονται απλα, στους δίπλα.

Ας ξενυχτα.
δεν υπαρχει παντα η γιατρειά
ή αλλα ιδανικα - ας υπαρχει και κατι ασχημο σε σέ καμια φορα,
για ψηλα πεταμε συνηθως στα ανοιχτα
για πολλα ζουμε πρωτα (σ)τα ελαχιστα
για ολα να υπαρχει εξηγηση, κλαδιά.

Μα δεν χρειαζεται παντα γιατρεια.


"Toleration is the greatest gift of the mind; it requires the same effort of the brain that it takes to balance oneself on a bicycle." -Helen Keller


Τρίτη, 13 Αυγούστου 2013

Φάσεις

Ήλιος.
καρδιά με σύννεφα
και αέρας τον περιτριγυρίζει

Δινόμαστε εκεί που το μυαλό ορίζει
ενώ η καρδιά πρέπει να είναι εκείνη που γεμίζει
Και θυμώνουμε με εκείνους που ζαλίζουν
τοξικά απόβλητα και που καιρός για λύση,
και συνεχώς Ξεχνάμε ότι είναι κι αυτοί ίδιας φύσης

Χάρτης του τι συμβαίνει,
πως-ο η άμμος πέφτει και προς τα που γέρνει
με σένα για οδηγό.
Δίνοντας καμια λύση
για όσο η εξίσωση αναλύεται στα ίσα

Θερμός θυμός και ρήση
μιας και ποτέ σου δεν φώναξες βουβά
ή μήπως βούλιαξες βαθιά
για τα χέρια που κουνιόταν τρελαμένα από χαρά
κοιτώντας πάντα από αλλού τους θάμνους και τους ήλιους.
Φοβάσαι μεν,
κοιτάζεις δε,
δικά σου τα πετάλια.


Δευτέρα, 17 Ιουνίου 2013

Η Συνάντηση

Συνεχεια ανοιγεις πορτες.
Οταν ολα στη ζωη ειναι στρωμενα,
ο ανθρωπος καλειται λενε- να υποκυψει
αυτα που χρωσταει να γυρισει

Νεους σκοπους να τραγουδησει.
ή καποιο ρεφρεν απ'τα παλια..

Παλια ειναι και ητανε
μα στην υστατη στιγμη πως να καλυψεις
ολα αυτα που θέλω και θες να (μου) πεις.
Ανοιγω πορτες, οταν ειμαι ετοιμος ξανα
για κατακτησεις
(αυτες που φοβασαι ομως ανηκουν στα παλια)
και πλεον μπορω και θελω - σιγουριά αναζωογονείς
και για αυτο.

Γρηγορα να ξες τρεχουν οι λεξεις, μα αυτο φτανει
για να πιστεψεις
πως ολα αληθινα ειναι και βγαινουν αν αρέσεις.
Τον πονο σου να "κλεψεις".
Θα είμαι εδώ αν δεν αντέξεις.
Αντέχεις?